بتن آماده

رده بتن با حرف C و عددی مانند C25 یا C30 نوشته می‌شود که مقاومت فشاری مشخصه 28 روزه بر حسب مگاپاسکال است. در ساختمان‌های مسکونی متعارف تهران، C25 و C30 پرکاربردترین رده‌ها هستند و رده بالاتر معمولاً برای ستون‌های طبقات پایین برج‌ها یا شرایط محیطی مهاجم انتخاب می‌شود. انتخاب رده کار مهندس محاسب است و در نقشه سازه ذکر شده؛ کاهش آن به بهانه صرفه‌جویی، ظرفیت باربری تمام اعضا را کم می‌کند و در بازرسی شهرداری و مهندس ناظر قابل ردیابی است.

اسلامپ، معیار روانی بتن است. بتن با اسلامپ 7 تا 12 سانتی‌متر برای اجرای معمولی مناسب است و برای بتن‌ریزی با پمپ و مقاطع پرآرماتور، اسلامپ 16 تا 22 سانتی‌متر با فوق‌روان‌کننده تأمین می‌شود، نه با آب اضافه. حداکثر اندازه سنگدانه معمولاً 19 یا 25 میلی‌متر است و باید کوچک‌تر از یک‌سوم ضخامت دال و کمتر از سه‌چهارم فاصله آزاد میلگردها باشد. نسبت آب به سیمان در شرایط معمولی از 0.50 بیشتر نمی‌شود.

مخرب‌ترین اشتباه، افزودن آب به تراک‌میکسر در کارگاه است. راننده برای تخلیه راحت‌تر و کارگر برای پخش آسان‌تر آب می‌ریزند و همین کار می‌تواند 20 تا 30 درصد از مقاومت طرح را از بین ببرد. اشتباه بعدی، ویبره ناکافی یا بیش از حد است؛ ویبره کم حفره و کرمو شدن ایجاد می‌کند و ویبره طولانی باعث جداشدگی دانه‌ها می‌شود. اشتباه سوم، رها کردن سطح بتن زیر آفتاب و باد بدون پوشش و آب‌پاشی در 7 روز اول است.

در هر بتن‌ریزی مهم، نمونه‌گیری استوانه‌ای یا مکعبی با حضور مهندس ناظر انجام شود و نتیجه آزمون 7 و 28 روزه بایگانی شود. بارنامه هر میکسر شامل رده بتن، ساعت اختلاط و حجم است؛ فاصله زمان اختلاط تا تخلیه معمولاً از 90 دقیقه بیشتر نمی‌شود و بتن دیرتر از آن، دیگر بتن طرح‌شده نیست.