در یک ساختمان مسکونی متعارف با اسکلت بتنی، فولاد و سیمان روی هم چیزی نزدیک به یک‌پنجم تا یک‌چهارم هزینه کل ساخت را تشکیل می‌دهند. به همین دلیل، نوسان این دو قلم بیش از هر مصالح دیگری برآورد پروژه را جابه‌جا می‌کند. بر پایه رصد بازار در بهار امسال، دامنه تغییر قیمت میلگرد آجدار در بازه‌های سه‌ماهه محسوس بوده و خرید یکجا در ابتدای کار همیشه هم گزینه بهینه‌ای نبوده است.
برای مالکی که در آستانه عقد قرارداد پیمانکاری است، سه نکته اهمیت دارد. اول، تاریخ اعتبار برآورد باید در متن قرارداد نوشته شود؛ برآوردی که تاریخ ندارد، بعداً محل اختلاف است. دوم، سازوکار تعدیل باید به یک مرجع قابل استناد وصل باشد، نه به توافق شفاهی. سوم، فهرست مصالح با مشخصات فنی دقیق ضمیمه شود تا جایگزینی مصالح ارزان‌تر به بهانه گرانی، ممکن نباشد.
در پروژه‌های تحت نظارت دفتر، خرید مرحله‌ای متناسب با برنامه زمانی اجرا نتیجه بهتری داده است. تأمین میلگرد سقف اول و دوم پیش از شروع اسکلت، ریسک توقف کار را کم می‌کند بدون آنکه سرمایه مالک برای ماه‌ها در انبار بخوابد. انبارش طولانی میلگرد در فضای باز هم مشکل خودش را دارد؛ زنگ‌زدگی سطحی بیش از حد مجاز، کیفیت پیوستگی بتن و فولاد را کم می‌کند.
پیشنهاد ما بازنگری برآورد هزینه هر سه ماه یک‌بار در طول اجراست. این کار زمان‌بر نیست و مالک را از غافلگیری در میانه پروژه دور نگه می‌دارد. برآورد به‌روز، پایه واقع‌بینانه‌ای برای تصمیم درباره سطح کیفی نازک‌کاری هم به دست می‌دهد.
