آجر رسی و آجرنما

آجر فشاری با ابعاد متعارف 5.5 در 10.5 در 22 سانتی‌متر، پرکاربردترین آجر دیوارچینی است و در ساختمان‌های اسکلت‌دار برای دیوارهای جداکننده و پیرامونی مصرف می‌شود. آجرهای سوراخ‌دار سفالی با ابعاد 20 در 20 در 10 یا 20 در 20 در 15 سانتی‌متر سبک‌ترند و سرعت اجرا را بالا می‌برند، هرچند مقاومت فشاری کمتری دارند. آجرنما در ضخامت‌های نازک‌تر و در طیف رنگی زرد، قرمز و شاموتی تولید می‌شود و انتخاب آن باید بر پایه دوام در برابر یخبندان و شوره‌زدگی باشد، نه فقط رنگ.

کیفیت پخت را می‌توان با ضربه زدن سنجید؛ آجر خوب‌پخته صدای زنگ‌دار و روشن می‌دهد و آجر خام یا کم‌پخته، صدای گنگ. آجر کم‌پخته رنگ روشن‌تر و جذب آب بالاتری دارد و در معرض بارندگی و یخبندان پوسته می‌شود. جذب آب مناسب برای آجر دیوارچینی معمولاً بین 8 تا 20 درصد وزنی است؛ عدد بالاتر یعنی آجر پرمکش که ملات را خشک می‌کند و عدد بسیار پایین یعنی چسبندگی ضعیف ملات.

رایج‌ترین اشتباه اجرایی، چیدن آجر خشک است. آجر پرمکش، آب ملات را به سرعت می‌گیرد، سیمان فرصت هیدراتاسیون پیدا نمی‌کند و بند، پودری و بی‌مقاومت می‌شود. آجر باید پیش از چیدن مرطوب شود، اما نه غرق در آب. اشتباه دوم، پر نکردن بندهای قائم است که مقاومت برشی دیوار و عملکرد صوتی آن را پایین می‌آورد. اشتباه سوم در نمای آجری، اجرای بندکشی با ملات پرسیمان است که ترک و شوره سفید روی نما ایجاد می‌کند.

شوره‌زدگی، همان لکه سفید روی نمای آجری، ناشی از نمک‌های محلول در آجر یا ملات است که با رطوبت به سطح می‌آید. کنترل آن با انتخاب آجر کم‌نمک، آب‌بندی درست بالای دیوار و جلوگیری از نفوذ رطوبت از پشت نما انجام می‌شود، نه با شست‌وشوی مکرر سطح.