سنگ نما

چهار گروه سنگ در نمای ساختمان‌های ایران کاربرد دارند. تراورتن با تخلخل طبیعی و رنگ‌های کرم و گردویی، پرمصرف‌ترین سنگ نمای کشور است و معادن آن در محلات، آذرشهر و تکاب شناخته‌شده‌اند. مرمریت متراکم‌تر و صیقل‌پذیرتر است. گرانیت سخت‌ترین گزینه با جذب آب زیر نیم درصد است و برای کف ورودی، پله و ازاره که سایش زیاد دارند بهترین انتخاب است. سنگ چینی روشن و اقتصادی است ولی دوام کمتری در برابر یخبندان دارد.

ضخامت پلاک نما معمولاً 2 تا 3 سانتی‌متر است و برای قطعات بزرگ یا نصب در ارتفاع زیاد به 4 سانتی‌متر می‌رسد. وزن هر متر مربع پلاک 2.5 سانتی‌متری حدود 60 تا 70 کیلوگرم است و همین وزن، دلیل اصلی حساسیت روش نصب است. اجرای تر با ملات فقط در ارتفاع کم و با اسکوپ فلزی ضدزنگ پذیرفته می‌شود. در ارتفاع بالاتر، اتصال خشک با زیرسازی نبشی و سپری گالوانیزه و بولت‌های استیل الزامی است؛ نمای سنگی که فقط با ملات به دیوار چسبیده باشد، با گذشت زمان و چرخه یخ‌زدن و آب شدن جدا می‌شود و خطر جانی دارد.

اشتباهات رایج شامل استفاده از اسکوپ سیاه غیرگالوانیزه است که زنگ می‌زند و هم لکه قهوه‌ای روی نما می‌گذارد و هم اتصال را از بین می‌برد. اشتباه دوم، بی‌توجهی به راستای رگه سنگ است؛ رگه با راستای نادرست، مسیر نفوذ آب و ترک می‌سازد. اشتباه سوم، پر کردن کامل فضای پشت سنگ با ملات در اتصال خشک است که آب را حبس می‌کند و تهویه پشت نما را از بین می‌برد.

برای سنگ‌های متخلخل مانند تراورتن، آب‌گریز کردن سطح با نانوپوشش‌های نفوذی، لکه‌گیری و شوره را کم می‌کند، اما نباید فیلم براق و بسته روی سنگ ایجاد کند چون تنفس سنگ را می‌گیرد.